Chile…prachtig!

december 16, 2015

Het park Torres del Paines in Chile is zo mooi dat ik blij ben dat ik hiervoor naar Chile ben gekomen. Het was ook vermoeiend want ik heb mezelf behoorlijk stuk gelopen in een 8 durende wandeling op waarin een stijging zat van 800 meter en weer terug. Ik weet nooit of zoiets nou hoort in de categorie grenzen verleggen of grensoverschrijdend want op het eind dacht ik wel 10 keer dat ik ging stoppen, zo stijl was en bovendien sneeuwde het ook nog (ja, zomer in Pategonië betekent iets anders dan zomer in Nederland), kwamen er windvlagen waar ik mezelf ternauwernood overeind hield en ik moest ook de bus terughalen anders zat ik vast midden in de natuur. Tot mijn grote blijdschap lukte het allemaal, en het enige is dat ik de dag erop wat rondstrompel want mijn spieren protesteren tegen elke beweging. Gelukkig maak ik dan een boottocht door de fjorden rondom Puerto Natales en hoef ik maar kleine stukjes te lopen. Indruk maken de condors en natuurlijk ook weer de natuur weer prachtig. Op 1 dag hier kun je 4 seizoenen meemaken en ook vandaag is dat zo, van zon komen we in hagel, in sneeuw of regen en dan weer zon. Op de boot trek ik op met de Zweedse Kristien, de Spaanse Rafael en het Chileense stel Magdalena en Christian. Met zijn vijven lachen we heel wat af want we spreken een mengeling van Engels en Spaans. Ik heb het gevoel dat ik langzamerhand wat meer begin te begrijpen hoewel het Chileense Spaans weer anders is dan het Argentijnse.

Het verrast me iedere keer weer hoe makkelijk het is contact met anderen te leggen. Kristien is al 8 maanden aan het reizen, ze is in januari getrouwd en haar man komt over in komende januari om hun eerste huwelijksverjaardag te vieren. Dit jaar hebben ze elkaar precies 3 maanden gezien. Zij wil hier een bedrijfje beginnen en verblijft op diverse plekken in Chile een paar maanden omdat ze wil onderzoeken waar ze het het prettigst vindt. Haar man wil hier niet wonen maar Kristien verwacht dat ze in staat zullen zijn om hun huwelijk goed te houden ondanks de afstand. Toch ook weer bijzonder om zo’n verhaal te horen!

Ik besluit nog wat langer in Chile te blijven en trek wat verder naar het noorden: naar het meren en vulkanen district. Op het vliegveld in Porto Montt ontmoet ik de Franse Genevieve, en we besluiten spontaan samen een aantal dagen een auto te huren. Vanuit Puerto Varas verkennen we het gebied. We maken een prachtige hike naar de vulkaan Osano en gaan ook 2 dagen naar het eiland Chiloe waar we een nacht verblijven in het mooiste hostel tot dusverre. Helemaal eco ingericht en met prachtig uitzicht op de natuur. Het lijkt hier wel het paradijs! Met Genevieve klikt het heel goed, ze is 32 en na 14 jaar studie klaar om het echte werk te beginnen als arts, gespecialiseerd in uranologie. Ze heeft een contract getekend met een ziekenhuis maar bedongen dat ze eerst een half jaar kan reizen. Daarna wil ze haar echte leven gaan beginnen, zoals ze dat noemt. Een man zoeken, kinderen krijgen en haar praktijk gaan opzetten in een maatschap.

Ondertussen gaat de tijd voort en heb ik nog maar 2 weken en moet ik langzamerhand gaan bedenken hoe ik duizenden kilometers noordelijker ga uitkomen want ik vertrek vanaf Rio de Janeiro naar Nederland. Sommige mensen zeggen tegen mij dat ik maar zielig ben (“you, poort thing”) dat ik “slechts” 6 weken kan reizen.

PS. Bij deze blog heb ik weer meerdere foto’s opgenomen.

 

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Salomé Philips december 16, 2015 at 2:48 pm

    Het verbaast me niets dat je zo makkelijk contact legt Conny. Toen ik je voor het eerst ontmoette tijdens de check-in in Las Palmas was ik meteen al onder de indruk van je openheid, je spontaniteit en rustige, betrouwbare uitstraling. Geen wonder dat andere mensen graag een poosje met je mee willen reizen :-) En wat is Chili prachtig en veelzijdig zeg. Dank je wel voor je mooie verhalen en dito foto’s. Ook Peter is nu in Chili en ook bij hem is de ene Facebookfoto nog spectaculairder dan de andere. Aan boord zei ik al tegen je dat je kinderen vast heel erg trots op je zullen zijn en nu nog meer, nu ze zien hoe ver je uit je comfortzone durft te treden. Letterlijk en figuurlijk 😉 En wie weet, kom je nog eens terug? Je bent nu vrijheidsmanager, dus je kunt zelf beslissen over je tijd en je vrijheid 😉 Zou het erg leuk vinden om je nog eens te zien en te spreken zodra je weer in Nederland bent. Voor nu: alle goeds en blijf genieten!

  • Reply Thilde Derkman december 16, 2015 at 3:22 pm

    Ciao Conny,
    Wat geweldige foto’s en wat doe je veel. Ik vraag me af of je echt wel je doelt haalt of gewoon geniet between two jobs waar ook niks mis mee is. Het voelt wel een beetje alsof je een Japanse reizigster bent, zoveel mogelijk zien in 6 weken. Sorry hoor, ik ben denk ik een beetje jaloers ….
    Wij staan bijna aan de vooravond van ons vertrek van 3 maanden uit Bologna. Zondag vertrekken we rustig met de auto en zullen de 24e december wel thuis aankomen. Met nostalgie gaan we hier weg.
    Geniet nog ontzettend and safe travel.
    un abbraccio e bacio xx

  • Leave a Reply