De parallelle wereld

december 20, 2015

Genevieve is van mening dat wij als reizigers in een parallelle wereld leven. De wereld van de reizigers is een andere dan de wereld waarin de gewone mensen leven. Zij zegt na haar reis weer terug te keren naar de gewone wereld waarin ze haar praktijk gaat opzetten en na het vinden van een man, een gezin wil stichten. Zij vindt het twee onverenigbare werelden; in de wereld van de reizigers plan je zo min mogelijk, ontmoet je voortdurend nieuwe mensen en doe je steeds weer nieuwe indrukken op, je neemt afscheid en je gaat weer door.

Ik vertel haar over wat Gerard in een commentaar op mijn blog schreef nl. dat je naar zijn idee je overal vrij moet kunnen voelen en niet alleen maar op reis. Dat het een staat van zijn is die je overal kunt ervaren. Beiden zijn we het erover eens dat dat wel zo zou moeten zijn maar hoe doe je dat?Inmiddels hebben Genevieve en ik afscheid genomen en reis ik weer alleen. We hebben hele intensieve dagen gehad en daardoor mis ik haar wel de eerste dagen en tegelijkertijd is het ook weer fijn mijn eigen programma te volgen.

In Bariloche, waar ik vanuit Chile met de bus ben aangekomen, blijf ik een paar dagen om alle indrukken eens rustig te verwerken. Ook heb ik zin tijdens dit rustpunt mijn aantekeningen van alle workshops van de cruise uit te werken. Bariloche is een stadje midden in het meren gebied van Argentinië. Bergen met besneeuwde toppen, groene dalen, kristalheldere turquoise meren met een blauwe lucht, een aangename temperatuur van rond de 22 graden, het is fantastisch hier.

Afgezien van een paar makkelijke wandelingen ben ik niet van plan veel te doen. Ik zit in een heerlijk hostel, midden in de bergen en toch met goed internet, met een grote tuin en de hangmat ligt heerlijk. Ik heb goede gesprekken met de Duitse Nathalie, van 35 die een sabbatical heeft genomen om goed na te denken en te accepteren dat het misschien niet zal lukken een man te vinden en kinderen te krijgen. Op mijn uitlating dat dit nog steeds kan gebeuren zucht ze gelaten. Volgens haar is er een vrouwenoverschot van deze leeftijd in Duitsland en ik moet zeggen, ik heb inmiddels meerdere vrouwen van deze leeftijd ontmoet die hetzelfde zeggen. De Zwitserse Sara van 31 werkt in dit hostel en combineert dit met 3 maanden werken in het zomerseizoen in Zwitserland. De twee culturen combineert ze al 4 jaar en ze weet niet waar ze uiteindelijk voor zal kiezen. Haar mening is dat de mannen van haar leeftijd in Zwitserland zijn opgevoed door feministen en dat zij daarom in een soort crisis verkeren: ze weten niet meer hoe te zijn als man. Zij vindt ze in ieder geval te soft, hoewel de relatie met een Argentijnse man haar ook niet brengt wat ze zou willen. Enerzijds wordt ze behandeld als een koningin, het andere moment neemt de machocultuur de verkeerde wending en is haar mening niet belangrijk.

Morgen vlieg ik naar Iguazu, waar de grootste verzameling watervallen ter wereld zich bevindt op de driehoek van Argentinië, Brazilië en Paraguay. Een mooie tussenstop tussen hier en mijn eindstation Rio de Janeiro. Het aftellen is een beetje begonnen want op 29 december vlieg ik terug.

Ik krijg nog niet veel mee van kerst, hier en daar zie ik kerstversiering in de winkels en in de supermarkt hoor ik Spaanse kerstliedjes maar mede door het weer ben ik niet in een kerststemming zoals ik dat wel heb in Nederland. Het voelt een beetje vreemd om het dit jaar zonder familie te vieren, dat is de eerste keer in mijn leven, maar ik vind het ook spannend hoe kerst zal zijn in Brazilië.

Vandaag is mijn laatste dag in het wonderschone Pategonië, en dit zullen ook de laatste foto’s zijn van besneeuwde toppen. Vanaf morgen ben ik in een tropisch gebied, met vochtige hitte. Dat zal wennen worden!

 

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply