Hoe zit het met vrijheid in Salvador?

december 2, 2015

Salvador is een interessante stad als je hem vanuit het thema vrijheid benadert.

Op het schip al worden we gewaarschuwd voor de criminaliteit en worden we geadviseerd alleen met een gids op stap te gaan, geen sieraden te dragen en zo min mogelijk mee te nemen.

Samen met een paar workshopgenoten heb ik een hotel buiten het centrum aan de kust geboekt. De verkeersdrukte is overweldigend, we zitten 30 km verderop maar doen er bijna 2 uur over. Onderweg zien we de enorme verschillen die er zijn: eindeloze krottenwijken aan de ene kant en aan de andere kant ultramoderne flatgebouwen en luxe shoppingmalls.

Aan de kust hebben we een oase van rust, een klein familiehotelletje met een schaduwrijke binnenplaats waar het goed toeven is. Het is ongelofelijk heet met een enorme hoge vochtigheid, dat vergt wat aanpassing voor onze lichamen.  We verblijven in een wijk met laagbouw met om ieder huis een hoog hek. En we houden ons aan de regel om na het donker niet meer naar buiten te gaan, en het is hier vroeg donker.

Er heerst een enorme armoede in het noordoosten van Brazilië en ik vraag me af wat er terecht is gekomen voor deze regio van de verwachting dat Brazilië als opkomende economie meer welvaart voor haar bewoners zou weten te creëren. Zijnde een van de BRIC-landen (Brazilië, Rusland, India en China) lijkt er ergens iets mis te gaan. Later stel ik deze vraag aan Francisca, die mijn buurvrouw is, als ik na 2 dagen wegvlieg van Salvador. Haar mening is dat de corrupte houding van de overheid, de politie en andere organen in het land verhinderen dat Brazilië echt tot wasdom komt. Zij is een midden dertiger, getrouwd met 2 kinderen, en ze vertelt hoe moeilijk het is voor haar en haar man, beiden hoogopgeleid en een goede baan om rond te komen omdat alle voorzieningen veel geld kosten zoals onderwijs. Ze klaagt dat ze veel belasting moet betalen maar daar vrijwel niets voor terugkrijgt van de overheid.

Zij zou niets liever dan in Europa een nieuw bestaan opbouwen en omdat zij een Italiaanse grootvader heeft probeert ze al een paar jaar, en tot nu toe vergeefs, een Italiaans paspoort te krijgen. Voor haar betekent vrijheid je eigen keuzes mogen maken en ze vindt het erg jammer dat het niet mogelijk is om naar Europa of de VS te vertrekken. Ze vindt dat ik bof dat ik in Nederland ben geboren, ook al omdat ze het idee heeft dat wij vrouwen daar meer gelijk worden gehandeld. Brazilië kent een behoorlijke patriarchale cultuur legt ze uit.

In Salvador bezoeken wij de historische oude binnenstad. Er heerst een nare sfeer terwijl de stad heel pittoresk is met zijn koloniale gebouwen in allerlei pasteltinten. Op iedere hoek staan bewapende agenten en bij een geldautomaat waar geld in wordt gestopt staan ze met getrokken geweren in de aanslag klaar. Salvador heeft een slavernij verleden: het was de stad in Zuid-Amerika waar de eerste slaven uit Afrika werden binnengebracht en verhandeld. Op het grote plein staat het veilinggebouw waar zich dit allemaal afspeelde.  Het lijkt wel of deze stad is doordrenkt met de ellende uit dit verleden. Een ellende die zich ook nu nog voortzet in de vorm van criminaliteit. Roberto, onze gids vertelt mij dat er ook een andere kant is: de mensen die er wonen leven hun leven en proberen het er het beste van te maken en dus wordt er muziek gemaakt, lekker gegeten en gefeest. Ik heb daarom voor vrolijke foto’s gekozen.

Ik was enorm aan het twijfelen of ik in Brazilië zou blijven maar besluit verder zuidwaarts  te gaan. Ik vlieg naar Buenos Aires in Argentinië.

 

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply Janice Leering december 6, 2015 at 9:20 am

    Hoi Conny,
    Wat heb jij een mooie tijd. Heb net met veel interesse al je blogs gelezen. Heb het gevoel zo een beetje mee te reizen. Je schrijft heel beeldend en enthousiast., dat kun je dus ook! Nog een kleine 4 weken voor de boeg, geniet er van. Ik kijk uit naar je volgende blogs.
    Liefs Janice

  • Leave a Reply