Reis ver, drink wijn, denk na, lach hard, duik diep, kom terug. (Spinvis)

december 12, 2015
disclaimer

Met deze muziek op mijn oren zit ik in de bus terug uit El Chalten zonder een vervolgbestemming te hebben geboekt. Het lijkt wel of ik ga loslaten. Ik heb vertrouwen dat het goed komt. Ik ervaar een ultiem gevoel van vrijheid, er ligt niets vast en ik zie wel of ik een buskaartje en slaapplaats kan krijgen.

Als een klein kind was ik al een half uur voor het vertrek van de bus aanwezig in de hoop een plaatsje op de eerste stoelen te bemachtigen. Gelukt en wat is dat genieten. Urenlang rijden we door het uitgestrekte landschap, besneeuwde toppen en het prachtige turquoise water van de gletsjermeren glijden voorbij. Wat zou het mooi zijn als ik altijd het leven zo zou kunnen ervaren: in het moment van de dag zijn en niet bezig zijn met de planning van morgen.

Als ik aankom kan ik een buskaartje krijgen voor de volgende dag. Ik ga naar Chile, en ga nog wat zuidelijker Pategonië in.  Ik wil nog niet weg hier uit het puntje van Zuid-Amerika en wil meer zien. Mijn volgende bestemming is Puerto Natales. Om de hoek van het busstation loop ik een kleurig hostel binnen waar nog plaats is. Samen met Tenny uit Denver (VS) bezet ik een 4 persoonskamer. Grappig, ik kom weer iemand tegen die nadenkt over het systeem waarin ze zit. Tenny heeft nadat ze 2 jaar heeft gereisd, alweer een jaar lang inmiddels de draad opgepakt van haar oude leven in de VS. En tja, dat bevalt niet echt. Nu heeft ze vakantie van 3 weken maar dat is niet hetzelfde als reizen zegt ze. En ze is 35 en ze vindt het eng om weer opnieuw te gaan reizen want mist ze dan niet de boot, en kan ze dan nog wel kinderen krijgen. Alweer iemand met behoorlijke levensvragen, ik vraag mij af of ik ook nog “gewone reizigers” zal tegenkomen die even vakantie hebben en geen existentiële levensvragen stellen? Of bestaan er geen gewone reizigers en is iedereen op zoek naar iets?

Thilde vroeg mij vandaag of ik i.p.v. anderen inspireer ook geïnspireerd word door die anderen en of ik aan mijn eigen doel toekom. Tot nu toe was vooral de cruise een grote inspiratiebom voor mij, maar verder dan coach en vrijheidsmanager ben ik nog niet.  En interimmanager wat goed te combineren is met reizen.

Reis ver, drink wijn, denk na, lach hard, duik diep en kom terug, zingt Spinvis. Denk na, dat kan ik nog wat meer doen. Reis ver, drink wijn is niet het probleem tot dusverre. Lach hard is vandaag ook al gebeurd.  Het bordje op de foto zag ik deze ochtend bij de bus. Hij is wat moeilijk leesbaar door de spiegeling en daarom herhaal ik hier de tekst:

“ the company is not responsible for the loss or misplacement of physical objects above the micro. (Cameras, cell phones, letters, books, wallets, dentures, clothing, shoes, sex toys, maps, etc.)”

 

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply Gerard december 13, 2015 at 11:22 am

    Lekker om te lezen dit. De vrijheid dit je beschrijt spat er van af. Echt gaaf.

    Wat me opvalt aan je laatste verhalen is het terugkerende thema van mensen die het reguliere leven een tijdje ontsnappen en daar na verloop van tijd weer naar terugkeren. En met enige spijt zo lijkt het.
    Dit doet me er aan denken dat ik steeds meer geloof dat vrijheid niet zozeer te maken heeft met de plaats waar je bent of met dat wat je doet, maar dat het een staat van zijn is. Natuurlijk is het zo dat het op veel plekken op onze aarde lastig is om die staat van zijn vol te houden. We worden verleid om in patronen te leven, die niet altijd de onze zijn. Ik snap je wens heel goed, om dit gevoel van vrijheid overal mee naar toe te nemen. Zou fantastisch zijn. En volgens mij kan het ?.

    Het is prachtig dat deze reis je er toe brengt om los te laten en dat het je dat gevoel van vrijheid geeft. Ik wens je toe dat dat gevoel zich zo diep in je nestelt dat het nooit meer verdwijnt en dat je straks ook op andere plaatsen helemaal vrij zult zijn. Geniet er van en drink het in met volle teugen!

  • Leave a Reply