Reizigers blues en andere zaken

april 30, 2016

De aankomst in het vliegtuig is prachtig, het is een kraakheldere blauwe dag, en vliegend over de indrukwekkende bergtoppen van de Andes zie ik plotseling een enorme vallei midden in de bergen waar Cuzco ligt. Al bij mijn eerste stappen buiten voel ik dat ik op 3400 meter hoogte ben. En nadat de taxi mij heeft afgezet onderaan een hoge trap, merk ik bij het beklimmen direct hoe kortademig ik ben.Het kost me moeite met mijn rugzak zonder stoppen boven te komen. Mijn gast familie, die ik via de taalschool heb gevonden, verwelkomt me hartelijk. Een gastfamilie wilde ik graag om goed Spaans te kunnen oefenen en om een beeld te krijgen van het leven in Peru.  Het duurt een paar dagen voordat ik precies snap wie wel en niet bij de familie hoort. Daar komt bij dat ik de dag na aankomst ziek word, ik krijg knetterende hoofdpijn en ben zeer kortademig.

Hoogteziekte en op internet lees ik wat ik kan doen om dit tegen te gaan. Niet in 1 keer naar een hoogte boven de 3000 meter, helaas: daar is het te laat voor. Ik volg alle aanbevelingen op die ik kan vinden: ik drink liters coca thee, heb een heuse detox periode zonder alcohol en koffie en slaap heel veel, ook overdag want ik ben doodmoe. S’ nachts heb ik het benauwd en ik denk veel aan mijn moeder die longemfyseem had en het zo ontzettend benauwd had op het eind. En dan overkomt de reizigers blues mij: ik begin me heel zielig te voelen en lig alleen op een kamer bij een familie die ik niet ken. Het is ijskoud s ‘nachts en ik lig met een fleece vest en 3 dekens in bed. En ik vraag me af waarom ik dit ook al weer wilde. Dankzij de morele support van Sjoerd en de kids komt het weer goed met me en op de vijfde dag voel ik weer enige energie en besef ik eindelijk dat ik midden in het spirituele midden ben van de Inca cultuur.

De pater familias, opa, heeft een huis gebouwd hoog op de heuvel boven Cuzco, en op iedere verdieping woont een deel van de familie. Ik logeer bij Lara, die met haar 2 kinderen en haar vader (opa) op de 2e verdieping woont. De zus (Jeneria) en broer (Pavel) van Lara wonen ieder met hun gezin op een verdieping en helemaal boven op zijn nog een paar appartementjes gezet die opa verhuurt. Ik geloof niet dat dit huis aan de bouwvoorwaarden van Nederland voldoet. Het ziet eruit of er lukraak wat op elkaar is gestapeld met tussendoor trappetjes om boven te komen. Als ik na mijn eerste lesweek enigszins in staat ben met opa te communiceren vertelt hij mij dat hij groot fan is van Russische literatuur en dat hij daarom zijn kinderen Russische namen heeft gegeven. Hij is wiskunde leraar geweest en deze week zat hij bij het ontbijt een formule uit te werken. Omdat hij dat zo leuk vindt. Hij vertelt me dat in de Inca cultuur vele wiskundige principes zijn terug te vinden en dat ik dat bij Machu Picchu zal merken. Het De bedoeling is dat ik alle maaltijden met de familie nuttig en de zorg is verdeeld. Opa maakt mijn ontbijt (gebakken worstjes of een gebakken eitjes, gekookt eitje, omelet, geperste papaja.) De zus van Lara zorgt voor de lunch. Zij heeft een cateringbedrijf maar zegt tot mijn verrassing niet van koken te houden, de gelegenheid deed zich nu eenmaal voor en ze moest toch wat. Het cateringbedrijf is gevestigd in wat eigenlijk de zitkamer van Lara was. De grote zware meubelen staat tegen een kant aan geschoven en de andere kant van de kamer staat vol met servies, pannen, een kookgelegenheid en allerlei voedingsmiddelen. De lunch is prima, en sinds ik gevraagd heb of ik wat groenten mag, krijg ik af en toe een tomaat of soep met wat groenten erin.

S ‘avonds kookt Lara die mij bij aankomst direct vertelde een hekel te hebben aan koken. Zij staat ook echt zuchtend achter het fornuis dus ik waardeer enorm dat ze kookt. En ik denk soms dat ze het alleen voor mij doet. Het is wisselend wat ik voorgeschoteld krijg: soms rijst die een paar dagen achter elkaar wordt opgewarmd, stukje vlees of er wordt friet met kip gehaald. De schijf van 5 is in het geheel nog niet tot Peru doorgedrongen!

Bij de foto’s zien jullie wat foto’s van opa en Lara en de familie aan het werk in het cateringbedrijf alsmede eerste impressies van Cuzco. Er zijn hier allerlei festivals dus ik val met mijn neus in de boter.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply